Кручу педалі …

Пандэмія коронавируса, якая бушуе ў краіне, і ў свеце, накладвае масу праблем для людзей. Гэта і сама хвароба, якая апынулася не так простая, як здавалася на пачатку, і тыя наступствы, якія яна нясе, асабліва, у каго ёсць нейкія хранічныя захворванні. Дзівячы органы дыхання, яна б’е і па сэрцы, і па нырках, і па страўніку, і, як кажуць цяпер навукоўцы, нават закранае разумовую дзейнасць чалавека.

Чытаць далей

Што ж рабіць чалавеку ў гэтай сітуацыі? Бо нельга ж замкнуцца ў 4-х сценах, і чакаць, калі хвароба сама адступіць. Тым больш, што вось і другая хваля пайшла, і незразумела, калі сыдзе. А вакцына яшчэ толькі ў дарозе. І надвор’е радуе, на вуліцу, на паветра хочацца …

Я ўжо пісаў, што на нашым заводзе даўно існуе традыцыя выезду работнікаў на збор грыбоў. Гэта і ёсць адзін са спосабаў падрыхтаваць свой арганізм да раптоўнай атацы любой віруснай інфекцыі. Бо толькі добры імунітэт дапамагае чалавеку ў барацьбе з любой хваробай. І прагулкі на свежым паветры – адзін са спосабаў яго павысіць. Але па грыбы часта не паедзеш, час не заўсёды бывае.

Аднак ёсць яшчэ адзін занятак, якое таксама добра дапамагае чалавеку павысіць супраціўляльнасць арганізма , а галоўнае – заўсёды даступна.

Прагулкі на веласіпедзе. Думаю, што практычна ў кожнай сям’і ёсць зараз гэты від транспарту, і многія нашы калегі часцяком круцяць педалі ў сваё задавальненне. А што, сацыяльная дыстанцыя выконваецца, вентыляцыя лёгкіх – добрая, настрой – выдатнае, час – заўсёды можна вылучыць, нават увечары, перад сном, пару кіламетраў можна накруціць. А галоўнае – добры сямейны адпачынак. Толькі трэба абавязкова перад выездам скласці хоць бы прыкладны план паездкі.

У нас у горадзе апошнім часам створаны нядрэнныя ўмовы для велапрагулак. І веладарожкі, і з’езды-пандусы на бардзюрах, і мноства аб’ектаў, якія варта паглядзець. Бо проста ў крэпасць-герой рэдка, хто едзе спецыяльна, няма ў нас часу, мы ж – мясцовыя, а не турысты! А на роварах, ды яшчэ і з дзецьмі – вось і фізічная культура, і гісторыя!

А праехацца па форт ?! Тут за адзін раз наогул не атрымаецца. Трэба некалькі маршрутаў распрацаваць.

Напрыканцы хачу даць некалькі рад. Абавязкова перад « покатушках » праверце ровар. Адмова тэхнікі ў самы непрыдатны момант – непрыемнае, а часам, і травматічным падзея. Апранайцеся ў зручную вопратку, яна павінна быць цёплай, ня прадуванай і лёгкай. Абавязкова абсталёўвайце ровар святлаадбівальнікамі і ліхтарамі, Правілы дарожнага руху напісаныя не проста так. Абавязкова вазьміце хоць самы мінімум велоаптечки. Калі едзеце кампаніяй – стварыце хуткасны рэжым зыходзячы з хуткасці самага павольнага члена Вашага калектыву.

І будзьце здаровыя!

Інструктар-метадыст Закір Э.Ю.

Дасведчаныя грыбнікі збіраюць грыбы толькі па дарозе назад, даючы ім магчымасць яшчэ трохі падрасці!

У нас на заводзе даўно ўжо ўвайшло ў традыцыю сустракаць грыбны сезон арганізаванымі падарожжамі на прыроду. І сёлета мы не адступілі ад гэтага правіла, і адкрылі яго годна! Дэсант з 10 чалавек высадзіўся ў лесе, правядучы там выдатны выхадны дзень.

Чытаць далей
Асабліва каштоўныя такія імпрэзы тым, што праходзяць на свежым паветры, і з выкананнем мер сацыяльнай дыстанцыі, што ва ўмовах новай хвалі каранавіруса ў нашай краіне, і ў свеце, зусім немалаважна.
На жаль, пандэмія гэтай хваробы /і хто пра яе чуў яшчэ год таму?!/ уносіць свае карэктывы. Але людзі павінны адпачываць, і такія імпрэзы, як няможна лепш, падыходзяць для гэтага.
Кампанія першага выезду падабралася годная, сапраўдныя аматары «ціхага» палявання.
«Усе грыбы ўежныя. Але некаторыя толькі адзін раз!» – гэта фраза не для нас. Пасля праведзенага інструктажу па тэхніцы бяспекі і правідлах паводзін у лесе адказнай за гэта падарожжа, намесніка старшыні ППО КВУП «Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод» Крэйдзіч Марыны Мікалаеўны ўсе разышліся па лесе ў пошуках запаветных месцаў, дзе яшчэ не ступала нага чало…, прабачце, грыбніка! І самае цікаваеж, што тыя, хто знайшоў добрае месца, ні за што не скажа вам, дзе гэта было! Махне рукой, маўляў, там… І добра, калі гэта будзе ў тым боку, дзе ёсць людзі! Хоць можа і ў гушчар загнаць, дзе толькі лясун і вядзецца!
Але добрага настрою не сапсаваць. Зарад бадзёрасці, выдатны настрой, не пераможаных, толькі пераможцы.
Традыцыя працягваецца. Новыя выезды плануюцца хуткім часам. Месца – сталае, раён Цар-дуба, Маларыцкі раён. Запрашаем усіх ахвотнікаў узяць удзел! Удзельнікаў чакаюць шматлікія прызы! Калі знойдуць…
Папярэдні запіс – у старшыні ППО КВУП «Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод» Рыбачук М.І.

Закіраў Э.Ю., інструктар-метадыст

Традыцыйны турнір па айсштоку.

25 ліпеня ў паранні «1 траўня» адбыўся традыцыйны турнір па айсштоку, які праходзіў у рамках Дня горада. Турнір праходзіў у 7 разоў. І гэта нядзіўна, так Брэст з’яўляецца лідарам па развіцці гэтага віду спорту ў Беларусі. Асаблівасцю спаборніцтваў сёлета было тое, што фундатарам турніру выступіў «Белалка». Прызы ад іх былі проста СУПЕР!

Чытаць далей

Каманда нашага завода таксама ўзяла ўдзел у гэтай імпрэзе, і выступіла вельмі годна.

Спаборніцтвы праходзілі ў дзвюх групах. Група «А», дзе спаборнічалі зборныя клубаў. Там было 7 камандаў, з іх 5 брэсцкіх («Будаўнікі», «Брэсцкія бізоны», «Рэальны Брэст», «Five Stars», жаночая зборная Брэста) і 2 прыязджане каманды – «Гарадзенскія Валуны» і каманда «Мінск».
Наша група, у якой спаборнічалі 6 камандаў, складалася з калектываў прадпрыемстваў і арганізацый. Дзве каманды «Белалка», вельмі прыстойная каманда «Брэсцкі мясакамбінат», каманда КВУП «Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод», каманда «БПС-Сбербанк» з Горадні, і каманда дзяўчын «AgroGirls» з мінскага аддзялення «Белаграпрамбанка».

Гульні пачаліся без якой-небудзь выведкі, усё ж удзельнікі знаёмыя даўно адзін з адным, і чакаць падарункаў ад супернікаў было неразумна. Першая гульня нашай каманды – супраць першай каманды «Белалка». Супернік вельмі моцны, практычна без слабых месцаў. Але настрой нашай каманды быў гэтак высокі, што мы змаглі выдраць самую канцоўку гульні. Тут трэба асабліва вылучыць гульню Ягора Дацэнкі, які тры апошнія энды адыграў проста дзівосна, зачыніўшы ўсе свае кідкі выбіваннем штокаў канкурэнтаў, і прынясучы важныя ачкі нашай камандзе. Крыху адыходзячы ў бок, хачу чыста па-людску падзякаваць Ягора, які змог у апошні момант замяніць траўмаванага гульца нашай каманды, і згуляць проста выдатна!
Як потым высветлілася, мы абгулялі будучых пераможцаў турніру…
Другая гульня супраць «Мясакамбіната». Адзін з фаварытаў турніру, усе гульцы дасведчаныя, даўно якія гуляюць разам. Я лічыў, што менавіта гэта каманда будзе адным з прэтэндэнтаў на першае месца. На жаль, псіхалогія ў айсштоку, як і ў любым відзе спорту, вельмі важная. Дзеці папросту перагарэлі, так да канца і не змаглі наладзіцца на гульні. І наадварот, мы падышлі да гульні ў поўнай канцэнтрацыі, адказна падыходзячы да кожнага кідка. Асабліва рады я за Яўгенію Сегянюк, якая не толькі ў гэтай гульні, але і ўвесь турнір правяла выдатна. Відаць, што нездарма трэнеруецца, рэгулярна наведваючы трэнераванні. Гэта нядзіўна, сын Яўгеніі, Віктар, таксама гуляе ў моладзевай зборнай камандзе, з’яўляючыся адным з лідараў. Дарэчы, каманда «Five Stars», у якой гуляў Віця, заняла 2 месца ў групе «А». Такі вось сямейны поспех!

Гэта наша перамога пераканала мяне, што мы можам змагацца за самыя высокія месцы.

Але адразу прыйшло і працверажэнне. Другая каманда «Белалка» змагла падабраць тактыку гульні з намі, мы ўвесь час даганялі. Ледзь-ледзь, усяго два ачкі нам не хапіла до нічыёй… Тут была мая віна, дрэнна палічыў. Думаў, што прайграем 6 ачкоў, і прапанаваў рызыкнуць, гуляць на большы лік ачкоў. Рызыкнулі, не трапілі. А простая пастаноўка давала нам нічыю! Крыўдна, мая віна, лічыць трэба лепш…

Потым была гульня з дзяўчынкамі з Мінска. Вось тут ужо наша псіхалогія траха не дала збой. Цяжка памкнуцца на гульню, ведаючы, што супернік слабы. А гэты супернік не мыляецца! І ты пачынаеш «плыць», нервавацца, і, вуаля, прайграў… Колькі разоў такое ўжо было. Але ў нашай камандзе ёсць адзін чалавек, які мае вельмі моцную псіхалагічную рыхтоўлю, і яго вельмі цяжка вывесці з сябе. Алег Аргуэльес, які адыграў вельмі шмат спаборніцтваў. Ён – адзіны ў Беларусі бронзавы прызёр Чэмпіянату Свету па айсштоку ў асабістым заліку. Менавіта Алег прымусіў нас цалкам сканцэнтравацца, і выйграць гэту гульню.

Апошняя гульня – супраць Горадні, «БПС-Сбербанк». Ведаю чальцоў гэтай каманды даўно, вылучаецца сярод іх Алег Бялінскі, першы старшыня нашай федэрацыі, вельмі моцны гулец. І ў першай партыі мы ім прайгралі. Але потым памкнуліся, і сталі адыгрываць бал за балам. І перад апошнім эндам мы былі ўжо наперадзе на 5 ачкоў. На жаль, прыкрая выпадковасць у апошнім кідку прывяла да нічыёй. Якая апынулася для нас срэбнай!
Ад шчырае душы віншую ўсіх з гэтым поспехам! Мы яго заслужылі!
За нашу каманду выступалі Яўгенія Сегянюк, Алег Аргуэльес, Ягор Дацэнка і Эраст Закіраў.

У канцы хачу шчыра падзякаваць Адміністрацыю і прафзвяз КВУП «Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод» за дапамогу ў арганізацыі нашай каманды.

Закіраў Эраст, інструктар-метадыст па спартова-масавай і фізкультурна-аздараўленчай працы.

Зборная каманда КВУП «Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод» узяла ўдзел у першым этапе абласной галіновай спартакіядзе, якая праходзіла ў г. Кобрыне. Нашы прадстаўнікі годна ўяўлялі завод, і занялі III месца!
Віншуем пераможцаў і прызёраў!

На нашым заводзе адбыліся спаборніцтвы па плаванні. Яны прайшлі ў дзвюх узроставых групах з ужываннем узроставага каэфіцыента шматбою «Здароўе». У выніку зацятага змагання месца размеркаваліся так:

Кабеты старэй 35 гадоў:

  1. Рыбачук Марыя Іванаўна, адмысловец па кадрах – 24,15 ачка
  2. Млынар Людміла Пятроўна, бухгалтар – 20,9 ачка
  3. Салапура Святлана Анатолеўна, бухгалтар – 18,7 ачка

Мужчыны старэй 35 гадоў:

  1. Янчук Генадзь Міхайлавіч, лавец БНЖ – 59,8 ачка
  2. Кулік Раман Генадзевіч, майстар – 51,45 ачка
  3. Масюк Валер Мікалаевіч, працоўны – 49,4 ачка

Мужчыны маладзей 35 гадоў:

  1. Аргуэльес алег, майстар – 60 ачкоў
  2. Корпач Максім Расціслававіч, працоўны па сыходзе – 57 ачкоў
  3. Цынгель Руслан Уладзіміравіч, начальнік РУ – 46 ачкоў

ВІНШУЕМ ПЕРАМОЖЦАЎ!

Завяршыліся спаборніцтвы па стральбе з пнеўматычнай вінтоўкі сярод працаўнікоў нашага завода. Вынікі наступныя:

Кабеты:

  1. Сасанюк Карына Алегаўна, інжынер па ахове навакольнага асяроддзя
  2. Пятроўская Таццяна Іванаўна, асноўны эканаміст
  3. Себруковіч Юлія Генадзеўна, інжынер па ахове навакольнага асяроддзя

Мужчыны:

  1. Міхалюк Алег Мікалаевіч, асноўны інжынер па АД
  2. Ранскі Аляксандр Уладзіміравіч, сартавальнік
  3. Аляхновіч Аляксандр Уладзіміравіч, начальнік вытворчасці

ВІНШУЕМ ПЕРАМОЖЦАЎ!

У вельмі цікавым змаганні праходзіў асабісты турнір КВУП «Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод» па дартсе. Вынікі:

Кабеты:

  1. Рыбачук Марыя Іванаўна, адмысловец па кадрах
  2. Гец Вольга Віктараўна, асноўны адмысловец па кадрах
  3. Млынар Людміла Пятроўна, бухгалтар
  4. Мужчыны:

  1. Праліска Кірыл Андрэевіч, асноўны інжынер МТС
  2. Пашкевіч Андрэй Мікалаевіч, майстар
  3. Байкоў Васіль Віталевіч, кіроўца аўтамабіля

ВІНШУЕМ ПЕРАМОЖЦАЎ!

Новыя казкі на лад КВУП “Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод”.

Турыстычны злёт сярод прадпрыемстваў і арганізацый горада з колькасцю менш 1000 працоўных. Гэты выгляд заўсёды з’яўляецца неадымнай часткай гарадской круглагадовай спартакіяды па розных відах спорта.

Чытаць далей

Ужо прайшлі спаборніцтвы па настольным тэнісе, дзе наша каманда заняла 4-ае месца, бадмінтону /2-ое месца/, айсштоку /другое месца/. Аднак толькі каманда нашага завода ўзяла ўдзел ува ўсіх заяўленых выглядах, і на дадзеным этапе рэальна прэтэндуе на агульнакаманднае першае месца сярод усіх прадпрыемстваў і арганізацый горада з колькасцю працоўных менш 1000 чалавек.

Але ўсё адно, турзлёт заўсёды стаіць асабняком. Ж апроч адмысловай рыхтоўлі, для паспяховага выступу ў ім патрэбна яшчэ маса розных дэталяў, якія на першы пагляд здаюцца зусім нязначнымі. Гэта і ўменне арганізаваць побыт, і тэхніка бяспекі ў лёску і на вадаёме, і вольны час удзельнікаў, і яшчэ велізарная колькасць розных рэчаў. І, забягаючы наперад, скажу, усё гэта ў нас прысутнічае, і на самым высокім роўні.

У нашай групе было заяўлена 9 камандаў. Не скажу, што шмат, у лепшыя гады было і 14, але ўсё адно, гэта нямала. Для сябе адразу вызначыў фаварытаў. “Хуткая дапамога”, “Эксперты”, “Вторчермет”, “Траско-Бел”. Аднак найдужэйшым канкурэнтам лічыў, вядома, “Водаканал”.

Турыстычны злёт заўсёды складаецца з дзвюх частак. Спартовая частка, у якую ўваходзяць арыентаванне на мясцовасці, тэхніка горна-пешаходнага, роварнага і воднага турызму. Цяпер актыўна развіваецца таксама роварнае крос-кантры, але на гарадскім турзлёце гэтага пакуль няма. Але і ў гэтых выглядах трэба мець вельмі прыстойную каманду ў кожным з іх.

Далей я буду мімаволі параўноўваць гэты турзлёт з абласным турзлётам ЖКГ, бо менавіта там мы саступілі “Водаканалу”, прытым у неспартыўнай частцы.

Першы дзень. Арыентаванне. Склад каманды – тры хлопцы і дзяўчына. І вось яна, першая казка ад нашай каманды. “Маша і тры… не, не мядзведзя, а Андрэя”! Андрэй Сергіевіч, Андрэй Пашкевіч, і навік такіх спаборніцтваў, Андрэй Наврасюк. І калі першыя два – дасведчаныя ваяры, якія ўжо перамагалі ў розных спаборніцтвах, то ў Наврасюка гэта быў дэбют. І ён атрымаўся выдатным!

Паасобны старт праз 10 хвілін кожнай групы ўдзельнікаў. Першым пайшоў на трасу двухразовы пераможац абласных турзлётаў ЖКГ Андрэй Сергіевіч. Потым – Андрэй Наврасюк. Маша Рыбачук уцякла трэцяй, і замкнуў квартэт Андрэй Пашкевіч.

Гэта быў не дзень Сергіевіча. У іх ужо даўно ідзе пікіраванне з Пашкевічам, хто лепш, вышэй, харашэй, таўсцей. У гэты раз Пашкевіч абышоў цёзку, і быў практычна ўпэўнены, што ён першы. Нават суддзі адзначылі, што падняць усе кантрольныя пункты і ўкласціся ў час змаглі зусім нешматлікія. А Андрэй яшчэ і бег у апошняй групе. Але электронная сістэма фіксацыі аб’ектыўная і бязлітасная. Яна і паказала, што Андрэй Наврасюк паказаў найлепшы час, таксама падняўшы ўсё КП. Ізноў Пашкевіч другі… Але ніхто не маркоціўся, бо ў агульным заліку мы абышлі ўсе каманды. Маша падтрымала сваё высокае рэнамэ чэмпіёнкі горада і вобласці па арыентаванні сярод працаўнікоў ЖКГ, заняўшы ўжо тут высокае трэцяе месца!

Казка вечаровая, для сталых. Конкурс стравы. Падчас Вялікай Айчыннай вайны на Паўночным флоце была традыцыя. Калі падводная лодка вярталася з перамогай, то бок патапіўшы фашысцкі карабель, на пірсе яе сустракаў духавы аркестр і цалкам засмажанае малочнае парася. Вось і мы вырашылі адзначыць нашу перамогу ў арыентаванні падобнай выявай, паднясучы суддзям хай і не цэлага, але вельмі смачнага парсючка. Дзякуй Сяргею Маўсейчуку, Ганне Хлебус, Свеце Салапуре, Наташы Наумавец, Лене Шабуні, дый усім іншым, хто дапамагаў рыхтаваць гэта страва!

Дзень другі, вырашальны. Казка пра тое, як Кубінец з Таварышы кола круціў. Тэхніка роварнага турызму. Алег Аргуэльес, Коля Марачкоўскі і Люда Фядыніч паказалі такі клас язды на ровары, што думалася, што сапраўды адбылася казка. Адзіная каманда, у якой проста не было ніводнага штрафу! такое бывае вельмі рэдка. Але мы змаглі гэта зрабіць, пацвердзіўшы свае высокія пазіцыі. Ж і на абласным турзлёце мы ў гэтым выглядзе перамаглі.

Казка пра тое, што не заўсёды слушна – гэта добра.

Тэхніка воднага турызму. Сяргей Маўсейчук і Дзіма Паранчук выдатна прайшлі свой этап. А вось Алег Аргуэльес і Марына Крэйдзіч вырашылі ўсё зрабіць слушна. Але траса была так зроблена, што спрабуючы зрабіць слушна і без абмылаў, губляеш больш часу. А яны гэтага не ўлічылі і апынуліся толькі на трэцім месцы. Але агульнакамандны залік усё адно даў нам другое месца адразу за “Вторчерметом”. У прынцыпе, нічога дзіўнага, ведаючы, што ў гэтай камандзе заўсёды былі добрыя майстры вясла. У іх на прадпрыемстве, як мне вядома, 6! сваіх байдарак. Можа, цяпер і больш, яны заўсёды ўладкоўваюць водныя паходы.

Казка пра страчаны час. Тэхніка пешаходнага турызму. Коля Марачкоўскі, Маша Рыбачук, Юля Себруковіч і Андрэй Пашкевіч. Тут мы недзе страцілі час, я нават дакладна не скажу, пары дурных штрафаў, і мы змагаемся толькі за трэцяе месца ў гэтым выглядзе. Мабыць, хваляванне, яно заўсёды замінае. Але перад гэтым, у конкурсе вузлоў Андрэй Пашкевіч не пакінуў ніякіх шанцаў апанентам, упэўнена перамогшы.

Перад вечаровай праграмай зборная каманда нашага завода ішла на першым месцы, набраўшы 8 ачкоў. 11 ачкоў у “Вторчермета”. Па 14 ачкоў ля “Водаканала” і “Экспертаў”. Але яшчэ ёсць побыт і конкурс песні.

Казка пра тое, як лес заўдзячвае сваіх наведнікаў. У конкурсе побыту ёсць свае нарматывы. Гэта экалогія, слушнасць месцавання лагера, захоўванне прадуктаў, проціпажарная бяспека, чысціня, меню страў. Усё выразнае і аб’ектыўнае. Ніякіх конкурсаў мастацкай самадзейнасці, як была на абласным турзлёце ЖКГ, дзе суддзі могуць ставіць адзнакі, як ім заманецца. Нікога не хачу пакрыўдзіць, але размытасць крытэраў ацэнкі заўсёды спараджае непаразумелкі, якія вядуць да канфліктаў.

У нас з побытам было ўсё ў поўным парадку, мы нават чужое смецце прыбралі, які застаўся ад папярэдніх наведнікаў гэтых месцаў.

Казка пра тое, што “Нам песня жыць і вадзіць дапамагае”. Перад конкурсам песні я прыкінуў, што, у прынцыпе, ён нам ужо і не гэтак важны. Нас не дагоняць, нават калі мы і прайграем гэты конкурс, бо ў агульным заліку конкурснай праграмы мы ішлі ў лідарах. 1-ае месца ў конкурсе вузлоў, дзяльба першага месца ў конкурсе побыту, 3-4 месцы ў конкурсе стравы – нам проста засталося адфіксаваць перамогу. Але і тут мы засталіся адданы сабе. На велізарным “Крайслеры”, з камандай у кузаве, дырэктарам у кабіне, сцягам завода над дахам, Вадзікам Сумарам у якасці запявалы, Марынай Крэйдзіч і Да ў якасці падтанцоўкі – гэта толькі мы можам такую казку паказаць!

Ускрысенне, казка пра тое, што ўсе казкі сканчаюцца.

Ісці на ўзнагароджанне, ведаючы, што каманда твайго прадпрыемства – лепшая, заўсёды прыемна. Асабліва прыемна было назіраць, калі суддзі амаль у кожнай намінацыі выклікалі на ўзнагароджанне прадстаўнікоў нашага завода.

Вынік. У гэтай казцы хай не “1000 і 1 ночы”, а “3 дзён і дзвюх начэй” мы паказалі, што мы сапраўды можам і ўмеем шмат што. І перамога заўсёды прыходзіць да зацятых і настойлівых.

Другое месца засталося за “Вторчерметом”. Трэцяе месца ў апошні момант змог выдраць “Водаканал”, з чым мы і віншуем калегаў. “Эксперты” засталіся на чацвёртым месцы.

Дзякуй Адміністрацыі завода і прафкаму за выдатна падрыхтаванае падарожжа. Не ля многіх прадпрыемстваў дырэктар і яго зам прыязджае да каманды і заўзімаецца ад першага свістка суддзі до апошняга.

Інструктар-метадыст па спартова-масавай і фізкультурна-аздараўленчай працы Э.Ю.Закіраў

Турыстычны год праляцеў

Турыстычны год праляцеў – не паспелі нават азірнуцца! І вось ужо новы абласны турзлёт ЖКГ ізноў прыйшло час праводзіць. І браць удзел.

Чытаць далей

Але гэты турзлёт быў нам у навіну. Таму што наш завод упершыню браў удзел у ім у якасці самастойнага падраздзялення.

Чатырнаццаць камандаў. З іх прадстаўнікі Брэсцкай гарадской ЖКГ: Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод, Водаканал, Камунальнік, ДЭП. У сілу розных прычын адмовіліся ад удзелу Кацельная гаспадарка і ЖРЭП. Астатнія дзесяць камандаў – каманды раёнаў Брэсцкай вобласці. Асабліва я асцерагаўся камандаў Камянецкага і Пінскага раёнаў, помнячы іх выступ на леташнім турслеце ў Івацэвіцкім раёне на Вулькаўскім возеры.

Пятніца, 29 чэрвеня, першы выгляд, арыентаванне. Два Андрэі, Сергіевіч і Пашкевіч, і дзве прадстаўніцы выдатнай паловы – Маша Рыбачук і Жэня Сегянюк. Летась яны менавіта яны ўпэўнена выйгралі гарадскі турзлёт, прытым два Андрэі змагаліся за першае месца ў асабістым заліку толькі міжсобку, а Маша ўпэўнена выйграла асабістую гонку сярод кабет, знойдучы 9 кантрольных пунктаў, і нашмат апярэдзіўшы ўсіх сваіх канкурэнтак. І сёлета ўсё паўтарылася ў тым жа фармаце! Ізноў Сергіевіч падняў 11 кантрольных пунктаў, ізноў Пашкевіч таксама адказаў 11 адзнакамі, але прайграў цёзцы па часе! І толькі Жэня паставіла рэкорд, знойдучы 7 КП. Мы спадзяваліся на 5, але яна перавыканала план. Праўда, у выніку, у яе ўсё адно апынулася… 5 КП! Яна выдаткавала на 5 з паловай хвілін больш, чым было пакладзена, і два КП у яе пайшло на штраф. Але ўсё адно, яна малайчына. Як і ўсе нашы арыенціроўшчыкі. Упэўненая агульнакамандная перамога.

Другі выгляд праграмы – крос-кантры. Выгляд, які толькі другі год праводзіцца на турзлётах. Люда Фядыніч і Кірыл Праліска. І калі Люда выступіла вельмі паспяхова, заняўшы прызавое трэцяе месца, то Кірыл выяўна перахваляваўся. Дый не да канца загоеная спіна давала пра сябе ведаць… Яна яшчэ напомніць Кірылу пра сябе, і вельмі сур’ёзна…

Пасля першага дня спаборніцтваў мы дзялілі першае агульнакаманднае месца з брэсцкім Водаканалам. І гэта нядзіўна, бо там і ў мінулыя гады былі добрыя дзеці і дзяўчаты, а сёлета яны рыхтаваліся пад кіраўніцтвам аднаго з наймоцных трэнераў гарады, а можа быць, і вобласці, Сяргея Клімкава. Пішу пра гэта не для таго, каб апраўдаць наша другое месца, а менавіта для таго, каб падкрэсліць, што канкурэнты вельмі сур’ёзна падышлі да гэтай імпрэзы.

Увечар быў конкурс турыстычнай песні. І ж у нас быў пышны нумар, кажу гэта з гонарам! Але… Гэта вечнае “але”. Рыхтавалі нашы дзеці песню з мікрафонавым суправодам, а тэхніка, як вядома, падводзіць у самы непадыходны момант. Вось і ў нас яна “забіла” галасы нашых дзяцей… Пэўна што, трэба было выконваць без суправоду, але калі ўжо рыхтуешся да аднаго, вельмі цяжка перабудавацца. Хоць, на мой пагляд, нізкага пятага месца мы не заслугоўвалі. Усё адно, велізарнае дзякуй Руслану Цынгелю і Арцёму Жуку за гэты нумар.

Дзень другой вырашальны. На жаль, вырашальным для нас ён не стаў. Апынулася, усё было ўжо практычна прадвызначана, прытым не на спартовых пляцоўках, а па развязку арганізатараў.

Тэхніка воднага турызму. Алег Аргуэльес і Марына Крэйдзіч (змяшаны экіпаж), Сяргей Маўсейчук і Дзіма Паранчук – турнірныя ваяры, у якіх ужо ёсць немалы досвед такіх спаборніцтваў, хоць яны, з выняткам Алега, усяго другі год плаваюць на турыстычнай байдарцы. І тут яны пацвердзілі сваё высокае рэнамэ. Абодва нашы экіпажы прайшлі без адной абмылы. Але канкурэнты з Водаканала паставілі ўсё на хуткасць, і хоць і чапляла “брама”, і атрымвалі штрафы, але змаглі апярэдзіць нашу каманду на пару секундаў. Але гэта толькі падагравала цікавасць да далейшага суперніцтва нашых камандаў.

І вось прыйшоў, дакладней прыйшлі, Арганізатары… Два прадстаўнікі аргкамітэта хадзілі па лагерах і прымалі конкурс уяўлення камандаў. Не ведаю, як там было ля Водаканала, але наша ўяўленне было выдатным! Эмацыйнае, маляўнічае, арыгінальнае – эпітэты можна падбіраць любыя, не памыліцеся. А апошняя песня Ані Сергіевіч і яе… памеранскага карлікавага шпіца Мілана! Гэта трэба было чуць! Самі суддзі прасілі на “ВІС!” і здымалі на відэа! Але калі выважылі вынікі конкурсу, мы раптам апынуліся… на пятым месцы! І каму падаваць прэтэнзіі? Адрыў ад Водаканала адразу вырас да 35 ачкоў.

Тэхніка пешаходнага і роварнага турызму праходзілі ў адзін час. Каманды былі падзелены на дзве групы. Воляй жэрабя мы і там, і там стартавалі першымі. І калі ў ровары гэта не гэтак важна, то ў тэхніцы пешаходнага турызму ўсе наступныя каманды глядзяць за канкурэнтамі, і могуць унесці карэктывы ў свой выступ. Гэтак і здарылася ў нас. Мы прайшлі дыстанцыю практычна без абмылаў, усяго адна. Але вось тактычна мы крыху не вылічылі. І страцілі на гэтым прыкладна секундаў 30. Якраз тыя секунды, якіх нам і не хапіла для першага ці другога месца. Усе канкурэнты, падкрэсліваю гэта, убачылі, дзе ідзе страта часу, памянялі кірунак рухі, і змаглі нас апярэдзіць. Але ўсё адно, Маша Рыбачук, Юля Себруковіч, Ягор Дацэнка і Андрэй Пашкевіч паказалі вельмі высокі ровень рыхтоўлі. Ды што там казаць, не ля многіх камандаў ёсць СВАЁ абсталяванне для тэхнікі пешаходнага турызму.

У тэхніцы роварнага турызму наша каманда не пакінула ніякіх шанцаў сваім супернікам. І хай былі невялікія нават не абмылы, а памылкі, яны не перашкодзілі Марыі Рыбачук, Людміле Фядыніч, Алегу Аргуэльесу і Мікалаю Марачкоўскаму ўпэўнена заняць першае месца і падаць астатнім камандам дзяліць другое і трэцяе месца ў гэтым выглядзе праграмы.

Апошні выгляд праграмы – перацягванне ліны. Выгляд гледны, але,на мой пагляд, зусім непатрэбны на турзлёце. Колькі не гляджу, ніяк не магу зразумець, навошта яго ўносяць у праграму ТУРЫСТЫЧНАГА злёту?! Але рабіць няма чаго, не мы пісалі Становішча, не нам яго і касаваць…Добра хоць, што прыслухаліся да пажаданняў летась, і зрабілі перацягванне толькі сярод тых, хто браў удзел у нейкім выглядзе спартовай праграмы.

Апошні выгляд праграмы – перацягванне ліны. Выгляд гледны, але,на мой пагляд, зусім непатрэбны на турзлёце. Колькі не гляджу, ніяк не магу зразумець, навошта яго ўносяць у праграму ТУРЫСТЫЧНАГА злёту?! Але рабіць няма чаго, не мы пісалі Становішча, не нам яго і касаваць…Добра хоць, што прыслухаліся да пажаданняў летась, і зрабілі перацягванне толькі сярод тых, хто браў удзел у нейкім выглядзе спартовай праграмы.

Але пачаліся спаборніцтвы з цікавай неспадзяванкі. Па правілах трэба праводзіць узважванне ўдзельнікаў. Сумарная вага шасці чалавек не павінна перавышаць 550 кг. І вось, калі асноўнае ўзважванне прайшло, і ў некаторых камандах вага апынулася звыш гэтай сумы, гэтым камандам была дадзена магчымасць памяняць удзельнікаў на лягчэйшых, на вагу звалілася…. маленькая шышачка! Звычайная хваёвая шышка. Ад электроннай вагі нічога не засталося! Я такога ніколі не бачыў і не думаў, што будзе такі эфект! Добра, што не цэгла, і добра, што не на нагу… Дзякуй Уладзіміру Аляксеевічу Галянчуку, нашаму дырэктару, які аператыўна адрэагаваў на такую рызыку-мажор, і вужы праз 40 хвілін новая вага была ў дырэктыве суддзяў.

У першым раўндзе, воляй лёсавання мы трапілі на асноўнага канкурэнта- Водаканал. І выйгралі! Але дасталася гэта перамога нам дарагой цаной. Даканцова сарваў спіну Кірыл Праліска. Яна яго турбавала ўжо на этапе крос-кантры, а тут трэба было рваць штосілы, вось і рвануў. Цяжка было потым глядзець на Кірыла, які ляжаў пластом. Ведаю не па чутках, какаючы гэта боль…

На жаль, замена апынулася не зусім раўнавартай, а, можа, проста не наладзіліся на слабейшага суперніка, але выбылі на стадыі ¼ фіналу. Але ўсё адно, дзеці – малайчыны! Сяргей Маўсейчук, Алег Аргуэльес, Мікалай Марачкоўскі, Андрэй Пашкевіч, Андрэй Сергіевіч, Кірыл Праліска і Зміцер Паранчук – сапраўдныя ваяры!

Дзень трэці, падвядзенне вынікаў. Падыходзіць да інфармацыйнага табло не хочацца. І так усё зразумела. У спартовай праграме – роўнасці з Водаканалам, песня+уяўленне камандаў і лагера – у нас мінус 27 ачкоў. Заўсёды не кахаў віды спорта, у якіх галоўнае слова –за суддзямі…

Мы, на жаль, другія. Трэцяе месца заняла каманда Камянецкага раёна.

У канцы ад свайго твару і, спадзяюся, ад усіх чальцоў нашай каманды, хачу выказаць шчырую падзяку прафкаму і Адміністрацыі нашага завода. Асобнае дзякуй усім тым, хто рыхтаваў нам побыт. Святла Салапура, Сяргей Маруніч, мы вас кахаем!

інструктар-метадыст па спартова-масавай і фізкультурна-аздараўленчай працы Э.Ю.Закіраў

2017 год

Турзлёт ОО “БРСМ”

Практычна адразу пасля гарадскога турзлёту Брэсцкай ЖКГ прайшоў турыстычны злёт Брэсцкага гарадскога камітэта ОО “БРСМ”.

Праходзіў гэты злёт у раёне возера Селяхі. Месца для нас знаёмае, летась на гэтым месцы мы ўпершыню бралі ўдзел у гарадскім турзлёце сярод прадпрыемстваў і арганізацый горада з колькасцю менш 1000 працоўных. І выступілі тады паспяхова, заняўшы другое месца, прайграўшы толькі старажылу такіх спаборніцтваў, камандзе “103” (“Хуткая дапамога”). І сёлета гэта каманда таксама была на Селяхах. Апроч яе канкурэнтамі нашай дружыны я лічыў “Лакаматыўнае дэпо” і КУП “Брэстжылбуд”. Так яно і выйшла, з выняткам таго факта, што ўсе гэтыя каманды былі для нас канкурэнтамі ў асобных выглядах, але вось у агульным заліку яны апынуліся далёка ад нас. Але пра ўвесь па парадку.

Арыентаванне. Тут я асцерагаўся “Брэстжылбуд”, “Хуткую дапамогу” і “Лакаматыўнае дэпо”. Але нечакана выпаў з гэтай кампаніі “Брэстжылбуд”, які шчыра заваліў гэты выгляд, і адразу перастаў змагацца за агульны залік. А нашы дзеці і дзяўчаты паказалі сапраўдны камандны дух, і даслоўна пранесліся па трасе. За нашу каманду ў гэтым выглядзе выступалі Андрэй Сергіевіч, Марыя Рыбачук, Андрэй Пашкевіч, Яўгенія Сегянюк і Аляксандр Аляхновіч. Але “Лакаматыўнае дэпо” і “Хуткая дапамога” былі побач…

Тэхніка горна-пешаходнага турызму. Тут у нас традыцыйна (хоць усяго год займаемся!) моцныя пазіцыі і я не асцерагаўся за нашых дзяцей і дзяўчат. Аднак спорт не трывае нават хвіліннага паслаблення. І тут незразумелая замінка на адным з этапаў прывяла да спазнення на наступных, і, як вынік, пройгрышу пераможцу гэтага конкурсу ўшануй у хвіліну часу. Нас абышлі і “Хуткая дапамога”, і “Лакаматыўнае дэпо”. Але ў нас ёсць апраўданне. Па Становішчы ў гэтым конкурсе павінны браць удзел 5 чалавек, з іх не менш за адну дзяўчыну. І ў канкурэнтаў гэтак і было, беглі 4 хлопцы і адна дзяўчына. А вось мы адрозніліся, у добрым сэнсе. Мы вырашылі крыху паэксперыментаваць, і выставілі ўсяго двух хлопцаў, Ягора Дацэнкі і Андрэя Пашкевіча, і тры! дзяўчыны! Маша Рыбачук, Юля Себруковіч і Аня Леанюк на роўных ваявалі з “дужым полам. Умеем мы здзівіць атачальных…

Тэхніка воднага турызму. Змяшаны экіпаж, Марына Крэйдзіч і Сяргей Маўсейчук. Другое месца, пройгрыш, зусім невялікі, экіпажу з “Брэстжылбуда”. Але гэта каманда ў агульным заліку ўжо нам не канкурэнт, яны завалілі арыентаванне, дый на тэхніцы горна-пешаходнага турызму былі ў другой палове турнірнай табліцы. Мужчынскі экіпаж у складзе Дзімы Паранчука і Гены Янчука таксама добра прайшлі дыстанцыю.

Суб’ектыўныя конкурсы. Конкурс побыту, песні, стравы. Тут усё аддадзена на водкуп суддзям, якія часта могуць “накруціць” так, што толькі дзіву даешся, чым яны паводзяцца, калі прысуджаюць перамогу той ці іншай камандзе. Колькі разоў я сварыўся на такіх жа турзлётах па гэтых нагодах, ужо і не запомню. І на рэспубліцы, і на вобласці, і на горадзе. Вывеў для сябе формулу: “Суддзя заўсёды праў, ён – суддзя!” Але ўсё адно працягваю спрачацца, бо за каманду крыўдна, людзі імкнуцца, а іх трэціруюць. Просты факт. Першае месца за побыт атрымала каманда “Брэстжылбуда”, якая, увагу, граблямі! зрабіла ў лёску дарожкі ў лагеры. На маё пытанне, што гэта такое, адказ суддзяў забіў насмерць: “Гэта ж хораша і эстэтычна!” І пляваць на экалогію… А я заўсёды думаў, што турысты павінны заўсёды ў першую чаргу думаць менавіта пра экалогію, і пасля сябе пакідаць мінімум слядоў чалавечай жыццядзейнасці…

Але конкурс стравы мы ўсё-такі ўзялі. Святла Салапура і Да ў чарговы раз здзівілі ўсіх: і суддзяў, і чальцоў сваёй каманды, і нават саміх сябе.

У конкурсе песні воляй жэрабя мы выступалі самымі апошнімі. З аднаго боку, гэта выдатна, запамінаюцца ў вялікай меры менавіта апошнія выступы, з іншага боку, гэта бывае горш, суддзі стаміліся, дый гледачоў заўсёды ў канцы менш, чым напачатку конкурсу. Але наш выступ зацямніў усе папярэднія. Ізноў адрозніліся Руслан Цынгель і Марына Крэйдзіч з “Туристочкой”. І астатнія чальцы каманды не падвялі. Чаго каштуе чарговы брэйк-данс ад Ягора Дацэнкі?! Хораша, што хаваць!

Валейбол. Толькі ў фінале мы не змаглі да канца наладзіцца на моцнага суперніка. Пакуль “Брэстжылбуд” мацней… Але мы напачатку шляху, у нас усё наперадзе!

Затое перацягванне ліны адназначна апынулася ў гэты дзень нашым выглядам! У зацятым змаганні, асабліва ў паўфінале мы змаглі перамагчы ўсіх сваіх супернікаў! Сяргей Маўсейчук, Саша Аляхновіч, Міхась Кулік, Дзіма Паранчук і Света Салапура (па Становішчы, у складзе каманды павінна была быць адна дзяўчына) з гонарам абаранілі наш завод і даканцова падмацавалі агульнакамандны поспех нашай каманды.
Ад шчырае душы віншую нашу каманду і жадаю далейшыя поспехі!

У канцы шчыра падзякаваць Адміністрацыю і прафзвязны камітэт КВУП “Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод” за рыхтоўлю і магчымасць браць удзел у гэтым турзлёце.

Інструктар-метадыст па спартова-масавай і фізкультурна-аздараўленчай працы Эраст Закіраў.

Турыстычны злёт гарадской ЖКГ

Апошнія спартовыя імпрэзы, у якіх бралі ўдзел зборныя каманды нашага завода, заўсёды ставіліся да катэгорыі “агляд фізічнай гатовасці прадпрыемства”.

Два турыстычныя злёты. Першы – турыстычны злёт сярод структурных падраздзяленняў гарадской ЖКГ. 10 камандаў, турбаза “Белае возера”. На двух папярэдніх такіх турзлётах БСПЗ займаў першае месца. І на гэты турзлёт мы ехалі ў ролі фаварытаў. Прынамсі, мне так здалося, мяркуючы па той колькасці тэлефанаванняў, якія дашлі толькі да мяне. Пыталі пра ўсю праграму турзлёту. І гэта нядзіўна, бо менавіта сёлета наш турзлёт стаў знаходзіць рысы менавіта турыстычных імпрэз, а не спартакіяды на свежым паветры. Былі прыбраны дартс, валейбол, стральба, кіданне бервяна. І не таму, што гэта нецікава, а таму, што часу на іх проста не было.

Ж у праграму турзлёту былі ўведзены велакрос-кантры, тэхніка воднага турызму, прасцей кажучы, веславанне на турыстычнай байдарцы з праходжаннем брамы, тэхніка горна-пешаходнага турызму ў абвязках (раней удзельнікі проста прабягалі дыстанцыю без страхоўкі). Карацей кажучы, рыхтавацца мы пачалі прыкладна месяца за паўтара да турзлёту. Забягаючы наперад, скажу, што мая віна складаецца ў тым, што трэба было пачынаць трэнеравацца яшчэ раней!
10 камандаў. Нехта лепш, нехта проста прыехаў для ўдзелу, ведаючы, што малая колькасць працоўных не дазволіць ім змагацца за высокія месцы ў агульным заліку. Але ў асобных выглядах гэтыя каманды падавалі такія неспадзеўкі, што для мяне асабіста было зразумела, што мы слушна зрабілі з правядзеннем турзлёту менавіта ў такім фармаце.

Для нас галоўнымі канкурэнтамі былі, вядома, гарадское ЖРЭП, “Камунальнік” і кацельная гаспадарка. Але пасля першых выглядаў стала ясна, што за першае месца будзем змагацца мы і ЖРЭП. Мы ведалі, што супернікі правялі паўнаварты гарадскі турзлёт сярод гарадскіх ЖЭСаў. Гэта і зразумела, працуе ў іх амаль утройчы больш за людзей, чым у нас. Але гэта адгаворкі на карысць бедным. Выйшаў на дыстанцыю – бяжы, і няма чаго плакаць.

Велакрос, ці іншая назва – крос-кантры. Выгляд зусім маладой нават у сістэме сусветнага спорту, ён толькі з 1996 года ўваходзіць у праграму Алімпіяд. Выгляд гледны, цікавы, а галоўнае, даступны. Язда на ровары па перасечанай мясцовасці. Склад каманды – два чалавекі, мужчына і кабета. Ад нас выступалі Мікалай Марачкоўскі і Наташа Наумавец. І калі Коля ўжо даўно вядомы ў свеце брэсцкага турызму, то ў Наташы гэта быў першы старт на такім роўні. І зразумела стартавае хваляванне, якое не дало Наташы расчыніцца ў поўнай меры. У Колі крыху іншая сітуацыя. Тут наадварот, адрэналін у крыві зашкаліў, і Коля пранёсся на скрут галавы. Але галава павінна быць лядоўняй! Вось і давялося яму праехаць лішнія метры, адпаведна, і лішнія секунды, якія адкінулі яго на пяты радок турнірнай табліцы. Але, забягаючы наперад, скажу, Коля сябе яшчэ рэабілітуе.

У гэта ж час праходзілі спаборніцтвы ў тэхніцы воднага турызму і арыентаванні. Вось тут мы паказалі, што ў гэтых выглядах мы – адны з лепшых.

Андрэй Сергіевіч, яго цёзка Андрэй Пашкевіч, Маша Рыбачук і Яўгенія Сегянюк так выдатна прабеглі дыстанцыю арыентавання, што было зразумела, што астатнія каманды змагаюцца толькі за другое-трэцяе месцы. Выніковы пратакол: 1 месца ў асабістым заліку ў Андрэя Сергіевіча і Марыі Рыбачук, другое – у Андрэя Пашкевіча.

Водны турызм. Два экіпажы, мужчынскі і змяшаны. Сяргей Маўсейчук і Марына Крэйдзіч ужо плавалі летась, атрымалася ў іх добра, таму і сёлета яны баранілі гонар завода. І не іх віны, што яны не выйгралі. Проста пераможцы былі пра-ё-ё-ёй. Пра іх крыху пазней. Затое мужчынскі экіпаж у складзе Змітра Паранчука і Генадзя Янчука прайшоў дыстанцыю хутчэй усіх і заслужана перамог у сваёй намінацыі. У агульным заліку мы апынуліся на другім месцы. Проста ў гэтым выглядзе складаюцца вынікі абодвух экіпажаў. Вось тут і адбіўся выступ змяшанага экіпажа са спецпрадпрыемства ў складзе Алега Аргуэльеса і Ірыны Рыбко. Алег у мінулым прафесійна займаўся менавіта веславаннем на байдарках і быў нават чэмпіёнам РБ да 16 гадоў. Таму іх вынік быў агаламшальным. Яны адзіныя, хто выплыў з 2 хвілін, прытым прывязучы нават лепшаму мужчынскаму экіпажу (а гэта былі якраз Дзіма і Гена) 15 секундаў адрыву! Але і другое агульнакаманднае месца – выдатнае дасягненне.

Па абедзе праходзілі спаборніцтвы ў тэхніцы пешаходнага і роварнага турызму. Ад нас выступалі Ягор Дацэнка, Андрэй Пашкевіч, Аня Леанюк і Юля Себруковіч. Выступілі яны выдатна, але каманда ЖРЭП менавіта ў гэтым выглядзе адмыслова рыхтавалася і змагла абысці нашых дзяцей і дзяўчат.

У тэхніцы роварнага турызму Коля Марачкоўскі спаўна рэабілітаваўся за адноснае няшчасце на велакросе. Па хуткасці ён быў лепшы, але прыкрая, а галоўнае, зусім неабавязковая, абмыла на перадапошнім этапе, дазволіла Алегу Аргуэльесу абысці Колю, і заняць першае месца. Алег у другі падрад робіцца пераможцам у тэхніцы роварнага турызму. Людміла Федзініч была паказала трэці вынік сярод кабет. Аднак астатнія ўдзельнікі нашай каманды не змаглі да канца падтрымаць нашых лідараў, здзейснілі шмат недарэчных абмылаў. Але ўсё адно, другое агульнакаманднае месца выводзіла нас у лідары турзлёту. Але заставаўся яшчэ апошні выгляд, які для нас быў нерэальны. Гэта перацягванне ліны. Дагэтуль не разумею, якое дачыненне мае перацягванне ліны да турызму, але яно ёсць, і нам трэба было спадзявацца толькі на ўдалае лёсаванне. На жаль, не наш дзень быў у гэтым казіно. У чвэрцьфінале мы трапілі на моцную каманду кацельнай гаспадаркі, прайгралі ім, і падзялілі 5-8 месцы. Перамагла каманда “Камунальніка”.

Вечаровы конкурс уяўлення камандаў і конкурс бардаўскай песні прынёс нам агульную перамогу ў гэтым конкурсе. Цікавае ўяўленне нашай каманды ў інтэрактыўным фармаце не пакінула нікога абыякавым, а апошні танец Генеральнага дырэктара гарадской ЖКГ І.В.Сільчанкі і старшыні з’яднанага прафкама А.Да.Хлебус у выкананні нашай Машы Рыбачук проста сарваў шквал авацый. Але быў яшчэ выступ Руслана Цынгеля і Марыны Крэйдзіч, якія выканалі арыгінальную бардаўскую песню ў … байдарцы!

На жаль, гэта быў толькі лакальны поспех. У агульнакамандным заліку мы ўсяго на 8 балаў адсталі ад каманды ЖРЭП. Крыўдна, але гэта спорт.

Наастатку хацелася б пажадаць арганізатарам перацягванне ліны крыху змяніць. Прапаную праводзіць яго, але браць удзел у ім могуць толькі тыя ўдзельнікі, якія бралі ўдзел у спартовай праграме турзлёту. На мой пагляд, мы тады знівеліруем перавагу вялікіх па колькасці структурных падраздзяленняў. Пагодзіцеся, не можа ФАЗ на роўных змагацца з “Камунальнікам” ці ЖРЭП.
Але гэта толькі мая думка. Хоць менавіта такое я бачыў на Міжгаліновым турзлёце Федэрацыі прафзвязаў РБ.

Інструктар-метадыст па спартова-масавай і фізкультурна-аздараўленчай працы Эраст Закіраў.

“Пасадзіў бацька мяне
На жалезнага Каня.
Толькі Конь мой крутарогі
Раптам павёз не па дарозе.
Тое налева, то направа
Яма, купіна і роў.”

21 траўня 2017 года прайшлі спаборніцтвы па тэхніцы роварнага турызму і ў нас на заводзе яны праходзяць ужо не першы год. І заўсёды ёсць людзі, якія ўмеюць гэта рабіць, і на добрым роўні. І калі раней гэта быў Дзіма Фалюш, які змагаўся за самыя высокія месцы, то сёлета, з яго сыходам на новае месца працы, здавалася, што канкурэнцыя будзе больш цвёрдай.

Але свята месца пуста не бывае. Мікалай Марачкоўскі, які з мінулага года працуе на нашым заводзе, даўно вядомы, як вельмі моцны раварыст. У Колі за плячамі перамогі на гарадскіх, абласных і нават рэспубліканскіх турзлётах. Дый у іншых дысцыплінах турысцка-ўжытковых многабор’е Мікалай выдатна разбіраецца.

Першым на трасу, якую абсталявалі на тэрыторыі завода, выйшаў Кірыл Праліска. Кірылу адменная падзяка, ён знайшоў магчымасць прыйсці на спаборніцтвы з усёй сваёй сям’ёй, нават маленькую дачку прылучыў да імпрэзы. Бачна было, што Кірыл моцна хваляваўся ў першай спробе, і гэта хваляванне не дало яму расчыніць свой патэнцыял у поўнай меры. Ён памыліўся там, дзе на размінцы проста пралятала гэта пляцоўка трасы. Аднак у наступнай спробе Кірыл быў цалкам адмабілізаваны, і дапусціўшы пару неістотных абмылаў, ён праехаў упэўнена і выразна.

Наступным на трасе выступаў Мікалай Марачкоўскі. Коля і ў першай і ў другі спробах зрабіў па адной абмыле, аднак першы заезд быў на 3 секунды хутчэй, яна і пайшла ў залік.

Трэці ўдзельнік. Зміцер Паранчук. Дзіма змог прыбегчы з працы даслоўна на 10 хвілін, гэты дзень у яго быў працоўным. Таму чакай, зразумела, на рыхтоўлю ў яго не было. Але і ён змог памкнуцца пасля няўдалай першай спробы, і ў другі паказаў, што ён з роварам на “ты”.

Крыху сумна было ад таго, што не змаглі, у сілу розных прычын, паўдзельнічаць у спаборніцтвах дзяўчыны. Толькі Марыя Рыбачук выйшла на трасу і праехала вельмі ўпэўнена. Былі ў яе дробныя абмылы, але яны лёгка што ліквідуюцца.

Выніковы пратакол падвёў вынікі: 1. Марачкоўскі Мікалай – 41,2 сек+5 сек штрафу. 2. Праліска Кірыл – 47,6 сек+10 сек штрафу. 3. Паранчук Зміцер – 57,7 сек+15 сек штрафу.

Віншуем пераможцаў і жадаем поспех на гарадскім турзлёце, які адбудзецца на 10-11 чэрвеня 2017 года на турбазе “Белае возера”.

Дарэчы, каманда КВУП “Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод” імкнецца падрыхтуецца да гэтай падзеі. Ж два апошнія гады мы былі пераможцамі гэтых спаборніцтваў. Сёлета канкурэнцыя будзе моцнай. Калі нехта з працаўнікоў завода ўмее і жадае ўзяць удзел – літасці просім, дзверы адкрыты для ўсіх.

31 сакавіка 2017 года прайшлі спаборніцтвы па дартсе сярод працаўнікоў прадпрыемства ў пакоі прыёму ежы адміністрацыйнага корпуса па вул. Ковельская, 1. У спаборніцтвах узяло ўдзел 13 чалавек. Спаборніцтвы асобавыя, гульня праходзіла ў выглядзе «вялікага раўнда».

Удзельнікам-прызёрам былі ўручаны дыпломы адпаведных ступеняў.

17 сакавіка 2017 года адбылася інтэлектуальная гульня «Простыя пытанні» у перамоўнай адміністрацыйнага корпуса па вул. Ковельская, 1. У інтэлектуальнай гульні ўзяло ўдзел
5 камандаў, з агульнай колькасцю ўдзельнікаў – 21 чалавек. Пераможцам стала каманда з бухгалтэрыі «Злічоныя кійкі», другое месца заняла змяшаная каманда адміністрацыі па вул. Ковельская, 1 «Мяшок керамзіту, а бронзавымі прызёрамі стала каманда пляцоўкі па нарыхтоўцы і рэалізацыі другасных матэрыяльных рэсурсаў «Панурыя гарболагі».

Камандам-прызёрам былі ўручаны дыпломы адпаведных ступеняў.

З 15 па 22 лютага 2017 года на прадпрыемстве прайшлі спаборніцтвы па валейболе сярод аматарскіх камандаў працаўнікоў КВУП «Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод».
У спаборніцтвах узялі ўдзел тры каманды, з агульным лікам удзельнікаў – 21 чалавек.

Спаборніцтвы па валейболе праведзены арганізавана дзеля папулярызацыі і развіцця валейбола сярод працаўнікоў прадпрыемства, адбору наймоцных валейбалістаў для ўдзелу ў гарадскіх, абласных і інш. спаборніцтвах і прапаганды здаровага ладу жыцця. Для ўдзельнікаў спаборніцтваў былі створаны ўсе ўмовы.

Пёравае месца заняла каманда «Сінякі», другое месца – каманда «Чысціня і парадак», трэцяе месца – каманда «Краснюк».

Усім тром камандам былі ўручаны дыпломы адпаведных ступеняў.

15 лютага адбылася справаздачная канферэнцыя прафзвязнага камітэта першай прафзвязнай арганізацыі КВУП «Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод» па выніках працы за 2016 год.

У працы канферэнцыі ўзялі ўдзел старшыня з’яднанага прафзвязнага камітэта КУМПП «Брэсцкая гарадская ЖКГ» Хлебус Ганна Канстанцінаўна і намеснік генеральнага дырэктара КУМПП «Брэсцкая гарадская ЖКГ» Ілляшук Аляксандр Мікалаевіч.

Са справаздачнымі дакладамі выступілі начальнік аддзела эканомікі і аплаты працы Лісіцкі В.П. і старшыня прафкама Рыбачук М.І.

По вынікам канферэнцыі пастанавілі:

  1. Прызнаць працу адміністрацыі, прафкама па выкананні калектыўнай дамовы за 2016 год здавальняльнай.
  2. Акт праверкі калектыўнай дамовы зацвердзіць.
  3. Справаздачу пра працу прафкама прыняць да ўвагі.
  4. Справаздачу па выдаткаванні прафзвязных унёскаў за 2016 гады і каштарыс выдаткаў на 2017 год зацвердзіць.

Брэсцкая лыжня – 2017

Зіма сёлета выдалася на любаце, часамі нават залішне. Марозная, снежная, з яснымі сонечнымі дзянькамі. І як тут выстаяць, і не пакатацца на лыжах? Тым больш, што ёсць у нас у горадзе добрая лыжаролерная траса, абсталяваная на Вяслярным канале. Прыходзь, катайся ў сваё задавальненне.

Таму нядзіўна, што кожны год у нашым горадзе (пры наяўнасці надвор’я, вядома!) праводзіцца традыцыйны забег “Брэсцкая лыжня”. Не стаў выняткам і гэты год. І свята атрымалася! І не толькі тым, што наша з’яднаная каманда вельмі добра выступіла, але і выдатным настроем удзельнікаў, добрым надвор’ем і добрым дачыненнем людзей адзін да аднаго.

Пра ўвесь па парадку. Спаборніцтвы ў праграме гарадскога свята “Брэсцкая лыжня” праводзяцца ў некалькіх намінацыях. Гэта спаборніцтвы сярод школьнікаў і студэнтаў, асабістыя гонкі асобна сярод кабет і мужчынаў, і камандныя эстафеты сярод прадпрыемстваў і арганізацый горада. У нас у пачатку была ідэя выставіць каманду КВУП “Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод”, якая б бегла ў катэгорыі прадпрыемстваў і арганізацый з колькасцю працоўных до 1000 чалавек, але потым быў прыняты развязак выставіць з’яднаную каманду гарадской ЖКГ, што аўтаматычна перавяло нашу каманду ў разрад прадпрыемстваў і арганізацый з колькасцю працоўных звыш 1000 чалавек. Але затое каманду ўзмацніў Алег Аргуэльес са спецпрадпрыемства. Але грунт усё адно склалі працаўнікі нашага завода.

Ужо на размінцы было бачна, што на старт у іншых камандах выйшлі не проста аматары лыж, а самыя сапраўдныя прафесіяналы сваёй справы. Каньковы ход (самы хуткі спосаб бегу на лыжах), а галоўнае – экіпіяванне спартоўцаў з камандаў Мытнага камітэта і “Лакаматыва” дазваляла выказаць здагадку, што нам давядзецца цяжка барукацца з гэтымі двума магутнымі калектывамі. Ужо выгляд гэтых камандаў паказаў, што не выпадковыя людзі выйшлі на старт. Выдатныя лыжы і лыжныя палкі, чаравікі вядомых лыжных фірмаў, спартовая тэрмабялізна, нават пальчаткі і капялюшыкі на галаве – усё гэта цешыла вока адмыслоўца, і прымушала зайздросціць белай зайздрасцю: “Малайчыны, добрыя каманды!”.

Эстафетная гонка. Склад камандаў – 1 кабета і 3 мужчыны. Менавіта ў такім парадку яны і стартавалі. 5 км у агульнай складанасці. Надвор’е выдатнае, адзіная нястача – сустрэчны вецер на палове дыстанцыі, але ён на Вяслярным заўсёды, канал гэтак і будавалі, з улікам ружы вятроў для весляроў.

На першым этапе ў нас бегла Маша Рыбачук. І свой кіламетр яна прабегла вельмі добра, саступіўшы зусім крыху толькі кабетам з Мытнага камітэта і “Лакаматыва”. Але гэта і нядзіўна, канкурэнткі беглі каньковым ходам, Маша – класікай. Але Маша абагнала суперніцу з трэста, і гэта вельмі цешыла.

Ужо на гэтым этапе стала ясна, што мытня і “Лакаматыў” разгуляюць міжсобку першае і другое месца, а нашай камандзе трэба будзе барукацца з камандай ААТ “Будаўнічы трэст № 8” за трэцяе месца. А трэст, між іншым, такія спаборніцтвы выйграваў… І досведу ў яго нашмат больш, чым у нас.

Другі этап. Коля Марачкоўскі. Самы цяжкі этап, бо менавіта тут наймацнейшы сустрэчны вецер. Але Коля змог датрываць, і нават нарасціў нашу перавагу перад ААТ “Будаўнічы трэст № 8”.

На трэцім этапе ў нас бег Слава Чарнаўчыцаў. Этап ён прабег вельмі выдатна, даканцова скінуўшы канкурэнта і перадаючы эстафету Алегу Аргуэльесу, маючы адрыў метраў 60-70.

Алегу заставалася проста праехаць па трасе да фінішу, не атрымаўшы пашкоджанне і не зламаўшы інвентар. Што ён і зрабіў. МЫ – ТРЭЦІЯ! І гэта несумнеўны поспех, бо досведу ўдзелу ў гэтых спаборніцтвах у нас не было.

Яшчэ раз склад нашый каманды: Марыя Рыбачук, Мікалай Марачкоўскі, Вячаслаў Чарнаўчыцаў, Алег Аргуэльес.

На фінішы нашу каманду цёпла павіншавалі Генеральны дырэктар гарадской ЖКГ Ігар Сільчанка і старшыня з’яднанага гарадскога прафзвяза Ганна Хлебус. Мы ўсе таксама далучаемся да гэтых віншаванняў і жадаем далейшыя перамогі!

Закіраў Э.Ю.

Хрышчэнне 2017

2016 год

16 снежня 2016 года упершыню на прадпрыемстве прайшлі спаборніцтвы па даміно. У спаборніцтвах вылучна ўзялі ўдзел прадстаўнікі мужчынскага полу, з якіх у адвольным парадку шляхам сляпога жэрабя перад пачаткам гульні былі сфармаваны каманды. Склад каманды – 2 чалавекі. Каманда-пераможца вызначылася па найвялікай колькасці набраных ачкоў. Удзельнікі камандаў былі ўзнагароджаны Дыпломамі.

Пераможцы:

  • I месца – Савеня Сяргей, Чарнецкі Анатоль
  • II месца – Кулік Раман, Шкілюк Сяргей
  • III месца – Пракапчук Андрэй, Чухаеў Вячаслаў

З 9 па 11 снежня 2016 года на тэрыторыі базы адпачынку «Белае возера» адбыліся зімовыя гульні «Гарачая зіма-2016», у якіх упершыню брала ўдзел каманда КВУП «Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод». Нашым дзецям на працягу двух дзён даводзілася дэманстраваць свае творчыя здольнасці і таленты, практыкаваць свае спартовыя навыкі ў камандавытворных конкурсах, а таксама правяраць сваю эрудыяванасць у інтэлектуальна-спартовых конкурсах. Іх старанні пацверджаны дыпломамі:

У выніку каманда КВУП «Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод» заняла II агульнакаманднае месца.

6 кастрычніка 2016 года на базе нашага прадпрыемства адбыўся шахматно-шашачны турнір. Змаганне разгулялася неабыякая, аднаго дня не хапіла і за прызавыя 2-ое і 3-е месца па шахматах сярод мужчынаў яна працягнулася 11 кастрычніка 2016 года. Але пераможцы выяўлены. Сярод кабет як па шахматах, гэтак і па шашках роўных не было Крэйдзіч Марыне (1-е месца).
2-е месца па шашках заваявала Леанюк Ганна,
3-е дасталася Баланюк Вікторыі.

Сярод мужчынаў вынікі выглядаюць наступным чынам:
ШАШКІ:

  • I месца – Нікіцюк Вячаслаў
  • II месца – Пракапчук Андрэй
  • III месца – Суздаль Аляксандр

ШАХМАТЫ:

  • I месца – Міхалюк Алег
  • II месца – Кулік Раман
  • III месца – Суздаль Аляксандр

Пажадаем поспеху нашым прызёрам у шахматно-шашачным турніры сярод прадпрыемстваў КУМПП «Брэсцкая гарадская ЖКГ», які пройдзе 28 кастрычніка 2016 года.

29 верасня 2016 года у Фізкультурна-аздараўленчым комплексе прайшлі спаборніцтвы па настольным тэнісе сярод працаўнікоў прадпрыемства КВУП «Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод.

У асабістай першасці сярод кабет:

I месца – Крэйдзіч Марына
II месца – Кушнер Наталля
III месца – Леанюк Ганна

Прызавыя месцы сярод мужчынаў разгулялі:

I месца – Кулік Раман
II месца – Пашкевіч Андрэй
III месца – Ярывановіч Зміцер

15-17 ліпеня 2016 года на воз. Селяхі прайшоў гарадскога турыстычнага злёту ў праграме гарадской круглагадовай спартакіяды «Здароўе-2016». Упершыню ўзяла ўдзел і наша каманда. Першы блін атрымаўся не камяком. Мы вярнуліся са II агульнакамандным месцам сярод прадпрыемстваў горада са спіскавай колькасцю менш за 1000 чалавек.

Камандныя месцы:

  • I месца – тэхніка роварнага турызму
  • I месца – конкурс побыту
  • I месца – конкурс турыстычнай песні
  • II месца – тэхніка пешаходнага турызму
  • III месца – тэхніка воднага турызму

Асабістая першасць:

  • II месца заняў Пашкевіч Андрэй у конкурсе вузлоў
  • II месца заняў Фалюш Зміцер у спаборніцтвах па тэхніцы велатурызму.

Фотаконкурс «Я і час»

Фотаконкурс праходзіў шляхам месцавання фатаграфій на старонцы завода ў facebook сярод працаўнікоў прадпрыемства з 01.05.2016 па 15.06.2016.

Экспертная ацэнка пададзеных на Фотаконкурс прац ужыццяўлялася колькасцю лайкаў на старонцы завода ў facebook, падлічанай судзейскай калегіяй.

Вынікі фотаконкурсу:

  • 1-ае месца Шкілюк Сяргей
  • 2-ое месца Кушнер Наталля
  • 3-е месца Крэйдзіч Марына

Віншуем нашых пераможцаў!!!

10-11 чэрвеня у ТОК «Белае возера» адбыўся турыстычны злёт паміж калектывамі структурных прадпрыемстваў КУМПП “Брэсцкая гарадская ЖКГ” у якім наша каманда заняла 1 месца ў агульнакамандным заліку.

28 красавіка 2016 года прайшлі спаборніцтвы па дартсе, у якім узялі ўдзел 20 працаўнікоў нашага прадпрыемства. Гульні праводзіліся па Правілах дартса. Сістэма правядзення спаборніцтваў – «Раўнд-цыферблат». Пераможац вызначаліся па найвялікай суме ачкоў у асабістай першасці сярод кабет і мужчынаў.
Вось імёны нашых пераможцаў!

Мужчыны:

  1. месца Міхайлаў Сяргей
  2. месца Дацэнка Ягор
  3. месца Паранчук Зміцер

Кабеты:

  1. месца Рыбачук Марыя
  2. месца Крэйдзіч Марына
  3. месца Наумавец Наталля

Дзякуй усім за актыўнасць!!!

20 красавіка 2016 года у лёгкаатлетычным манежы прайшлі спаборніцтвы па бадмінтоне, у якіх узялі ўдзел і працаўнікі нашага прадпрыемства: Сумар В.В., Рыбачук М.І. і Закіраў Э.Ю.. Каманда КВУП «Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод» заняла 3-е агульнакаманднае месца.

З 15 сакавіка па 12 красавіка 2016 года адбыўся адкрыты Кубак па міні-футболе ААТ «Будаўнічы трэст № 8», дзе наша футбольная каманда заняла 2-е месца.

А вось і імёны нашых прызёраў па футболе:
Сергіевіч Андрэй – капітан каманды, Дацэнка Ягор, Фалюш Зміцер, Паранчук Зміцер, Бацула Данілы, Байкоў Васіль, Пашкевіч Андрэй, Крэнь Сяргей, Ярывановіч Зміцер

Адным з лепшых бамбардзіраў кубка з’яўляецца Сергіевіч Андрэй, які забіў больш 15 мячоў.
Вынікі футбольных матчаў.

Дата Час Сустрэча Вынік
15.03.2016 19-00 БСПЗ – Кіраванне 7:3
22.03.2016 19-40 СУ «Буг» – БСПЗ 1:2
29.03.2016 19-40 БСПЗ – СУ-158 5:2
29.03.2016 20-20 УПТК – БСПЗ 8:4
05.04.2016 21-00 СУ-98 – БСПЗ 3:2
12.04.2016 19-35 БСПЗ – СУ-116 5:5

23 – 24 лютыя прайшлі спаборніцтвы па валейболе сярод структурных падраздзяленняў КВУП «Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод»

У спаборніцтвах узялі ўдзел тры каманды, з агульным лікам удзельнікаў – 21 чалавек.

Спаборніцтвы па валейболе праведзены арганізавана дзеля папулярызацыі і развіцця валейбола сярод працаўнікоў прадпрыемства, адбору наймоцных валейбалістаў для ўдзелу ў гарадскіх, абласных і інш. спаборніцтвах і прапаганды здаровага ладу жыцця. Для ўдзельнікаў спаборніцтваў былі створаны ўсе ўмовы.

Пёравае месца заняла каманда «Сортировочка» (адміністрацыя па адрасе: вул. Ковельская, 1), другое месца – каманда «Фартуна» (адміністрацыя па адрасе: вул. Фарцечная, 133), трэцяе месца – каманда «Вытворчасці».

Усім тром камандам былі ўручаны дыпломы і медалі адпаведных ступеняў.

2015 год

01 кастрычніка 2015 года адбыліся спаборніцтвы па стральбе з пнеўматычнай вінтоўкі сярод працаўнікоў КВУП «Брэсцкі смеццеперапрацоўчы завод». У спаборніцтвы ўзяло ўдзел больш за 30 чалавек.

Умовы выканання практыкаванняў
Вінтоўка пнеўматычная, практыкаванне 2: стральба стоячы.
Стральба вялася на адлегласці 10 м па мішэні № 8, у залік ішло
5 стрэлаў, перад заліковай стральбой давалася тры спробавыя стрэлы.

Віншуем нашых пераможцаў!!!
Нашы лепшыя стрэлкі сярод кабет:

  • 1-ае месца – Леанюк Ганна, бухгалтар
  • 2-ое месца – Крэйдзіч Марына, адмысловец па працы з кліентамі
  • 3-е месца – Камянец Наталля, бухгалтар

Нашы лепшыя стрэлкі сярод мужчынаў:

  • 1-ае месца – Шаршніцкі Павел, майстар
  • 2-ое месца – Гіль Аляксандр, начальнік транспартавай пляцоўкі
  • 3-е месца – Чарнаўчыцаў Вячаслаў, інжынер-тэхнолаг.

20-21 чэрвеня у ТОК «Белае возера» адбыўся турыстычны злёт паміж калектывамі структурных прадпрыемстваў КУМПП “Брэсцкая гарадская ЖКГ” у якім наша каманда заняла 1 месца ў агульнакамандным заліку.